بعضی آدمها ثروتشان را در حسابهای بانکی نمیشمارند؛ آن را در لبخند کودکانی میبینند که پشت نیمکتهای یک مدرسه امن، آیندهشان را میسازند. حیدرعلی حاجیان از همین جنس آدمهاست؛ خیری ۸۸ ساله که سالهاست دلش برای مدرسه میتپد. او فعالیت خود را در مسیر مدرسهسازی از دهه ۷۰ با تعمیر و تجهیز چندین مدرسه آغاز کرد؛ روزهایی که شاید هنوز تصمیمی برای ساخت مدرسه نداشت، اما باور داشت هر قدمی که برای آموزش برداشته شود، آیندهای را تغییر میدهد.
تاریخ انتشار: ۱۴۰۵/۵/۳
از بازار تهران تا کلاسهای درس؛ روایت مردی که بهترین سرمایهگذاری را مدرسهسازی میداند
بعضی آدمها ثروتشان را در حسابهای بانکی نمیشمارند؛ آن را در لبخند کودکانی میبینند که پشت نیمکتهای یک مدرسه امن، آیندهشان را میسازند. حیدرعلی حاجیان از همین جنس آدمهاست؛ خیری ۸۸ ساله که سالهاست دلش برای مدرسه میتپد.
او فعالیت خود را در مسیر مدرسهسازی از دهه ۷۰ با تعمیر و تجهیز چندین مدرسه آغاز کرد؛ روزهایی که شاید هنوز تصمیمی برای ساخت مدرسه نداشت، اما باور داشت هر قدمی که برای آموزش برداشته شود، آیندهای را تغییر میدهد.
آغازی دوباره با ساخت مدرسه
این باور در سال ۱۳۹۰ رنگی جدیتر به خود گرفت. آقای حاجیان با مشارکت اداره کل نوسازی، توسعه و تجهیز مدارس، ساخت یک مدرسه ۱۶ کلاسه در شهرری را آغاز کرد؛ اقدامی که نقطه عطفی در مسیر خیرخواهانه او شد.
پس از آن نیز با ساخت یک مدرسه ۹ کلاسه و مدرسهای ویژه دانشآموزان استثنایی در بومهن، نشان داد که برای او مدرسهسازی تنها ساختن یک ساختمان نیست، بلکه فراهم کردن فرصتی برابر برای همه کودکان است.
تا خدا عمر دهد...
وقتی از او درباره دلیل ادامه این راه میپرسند، پاسخ کوتاه اما پرمعنایی میدهد:
«خدا را شاکرم که توفیق این کار را به من داده است. تا جایی که خدا عمر بدهد، دوست دارم در این مسیر کمک کنم.»
جملهای ساده که سالها عشق، ایمان و مسئولیتپذیری را در خود جای داده است.
مدرسه؛ زیربنای همه کارهای خیر
حیدرعلی حاجیان که سالهاست در بازار تهران مشغول فعالیت است، تجربه حضور در عرصههای مختلف نیکوکاری را دارد؛ اما اعتقادش روشن و استوار است.
او میگوید: «در زمینههای مختلف کار خیر مشارکت کردهام، اما زیربنای همه آنها مدرسهسازی است.»
از نگاه او، اگر آموزش تقویت شود، بسیاری از مشکلات جامعه نیز ریشهای حل خواهد شد. به همین دلیل باور دارد هر کسی، حتی با کمترین توان مالی، میتواند در این مسیر سهیم باشد و سهمی در ساخت آینده فرزندان این سرزمین داشته باشد.
شاید راز ماندگاری نام نیک انسانها همین باشد؛ اینکه سرمایه زندگیشان را نه برای امروز، بلکه برای فردای کودکانی خرج کنند که هنوز رؤیاهایشان را روی نیمکتهای مدرسه مینویسند.
اولین نفری باشید که پیام خود را ثبت میکند
